obrazy religijne

Portrety trumienne i obrazy religijne są swoistym fragmentem kultury i sztuki w naszym kraju na przełomie XVI-XVII w.. Były one tworzone wyłącznie na regionie Rzeczypospolitej, egzystują one zatem, jako ważny dzieło kulturowe, łączą się nierozłącznie z sarmatyzmem, który oparty jest na wierze, iż polska szlachta jest potomkiem antycznych Sarmatów pochodzących z terenu pomiędzy Dolną Wołgą a Donem. Przeświadczenie te wpłynęła na wytworzenie się ksenofobii pośród elity, ta wykryła osobiste przedstawienie w wynalazku, jakim były portrety trumienne, używane jak obrazy religijne. Osobę malowano na nich niezmiernie faktycznie, nie ukrywano widzialnych odkształceń na mordach np. blizn, brodawek czy też krost. Należy jednakże naświetlić,iż wierne przedstawienie tyczyło się też niniejszego co wspaniałe, to jest klejnotów, złota, koronek, jedwabiów itp.. Portrety (portretowe obrazy religijne) widniały na w tzw. nogach trumny, jej kształt wyznaczał kształt portretu i malunku, z reguły sześciokątne, przygotowywane na osobliwych blachach, do dzisiaj zachowały się kreowane na blachach miedzianych obrazy religijne (portrety trumienne).